Dzięki nadziei...

Ludzie mówią,że jestem nienormalna bo tęsknie za tym czego nigdy nie miałam.Mówią,żebym przestała.Wtedy mówię im,aby przestali oddychać.Odpowiadają,że to niemożliwe.Mówię to samo,ale oni nadal nie rozumieją że dzięki temu żyje.Dzięki nadziei,że kiedyś to będzie moje.
Więc czy możemy tęsknić,płakać za czymś czego nigdy nie mieliśmy?

Owszem możemy.